اما در مورد زيارت سرور اولين و آخرين ، پيامبر عزيز ما كه سلام و درود خدا بر او باد ، آنچه كه دربارهء ديگر پيامبران گفتيم ، بايد خيلى بيشتر رعايت گردد ، يعنى با ادب و احترام و خضوع و خشوع بيشتر باشد ، زيرا او شفيعى است كه شفاعتش رد نمىشود و كسى كه رو به سوى او كند و به بارگاه او روى آورد و از او كمك بگيرد و به او پناه برد ، محروم نمىگردد ، زيرا او قطب دايرهء كمال و گزيدهء كاينات است . پس كسى كه به او توسل جويد و يا از او كمك بخواهد و يا حوايجش را از او طلب كند ، همان‌طور كه تجربه نشان داده ، محروم نخواهد شد ، در صورتى كه آداب كلى زيارت در مورد او به نحو احسن رعايت گردد . بنابراين ، علماى ما كه رحمت خدا بر آنها باد ، گفته‌اند : شخص زائر بايد توجه داشته باشد كه در برابر رسول خدا همانند دوران حياتش قرار دارد ، زيرا فرقى ميان حيات و ممات او نيست ، يعنى همانطور كه در زمان حياتش امتش را مىديده و از حال و نيّات و مقاصدشان آگاه بوده ، در زمان مماتش نيز چنان است . همو در ادامهء سخن مىگويد : توسل به رسول خدا موجب ريزش گناهان و خطاهاست ، زيرا كه بركت شفاعت آن حضرت و عظمت آن در نزد خدا چنان است كه ديگر گناه بزرگ جلوه نمىكند ، چون شفاعت او از همه چيز برتر و بزرگ‌تر است . پس به كسى كه او را زيارت كرده است ، بشارت ده و كسى كه او را زيارت نكرده ، بايد با شفاعتش به خدا پناه ببرد . خدايا ما را به احترامى كه او در نزد تو دارد ، از شفاعتش محروم مفرما ، آمين يا رب العالمين ؛ و كسى كه خلاف اين عقيده را داشته باشد ، محروم است . آيا او گفتهء خدا را نشنيده است كه فرمود : اگر آنان هنگامى كه به خود ظلم كردند ، نزد تو مىآمدند و از خدا طلب مغفرت مىكردند و پيامبر نيز براى ايشان درخواست بخشش مىفرمود ، هرآينه خدا را توبه پذير و مهربان مىيافتند . « 1 » پس كسى كه در برابر او ايستاد و به خدا توسل جست ، خدا را توبه‌پذير و مهربان

--> ( 1 ) . نساء 4 / 64 .